28 Julai 2019

ISU HANGAT : PELAJAR SEKOLAH HISAP ROKOK ELETRONIK DAN VAPE




Isu menghisap vape dan rokok elektronik kembali hangat diperkatakan setelah dilihat ia menular dalam kalangan pelajar termasuk murid sekolah rendah hingga menimbulkan keresahan masyarakat termasuk ibu bapa dan guru-guru. Perkara yang lebih membimbangkan ialah pelajar-pelajar dan murid-murid perempuan turut terpengaruh menghisap vape dan bilangan mereka dilihat semakin meningkat, memandangkan peralatan vape atau peranti rokok elektronik itu boleh didapati dengan mudah di pasaran. Kini, pelbagai bentuk peranti rokok elektronik yang menarik ditawarkan oleh penjual, sama ada dijual secara terbuka di kedai-kedai atau secara dalam talian, menyebabkan para pelajar mudah terjebak dalam aktiviti menghisap vape ini, sehingga ia menjadi trend, terutama selepas waktu persekolahan.

Naib Pengerusi Kanan Yayasan Pencegahan Jenayah Malaysia (MCPF), Tan Sri Lee Lam Thye berkata, tindakan tegas dan bersepadu melibatkan semua pihak berkepentingan perlu diambil bagi mengatasi isu ini kerana ia tidak boleh ditangani secara bersendirian. Menurut beliau, pihak berkuasa berkaitan perlu mengambil tindakan tegas untuk menghentikan penjualan vape kepada kanak-kanak manakala pihak sekolah pula perlu memantau dan mengadakan kempen kesedaran mengenai bahaya vape terhadap kesihatan. Selain itu, ibu bapa pula tidak boleh melepaskan tanggungjawab kepada pihak sekolah atau pihak berkuasa. Mereka perlu memantau aktiviti anak-anak mereka bagi memastikan tidak ada yang terlibat dengan aktiviti menghisap vape.

Tan Sri Lee Lam Thye turut menyatakan ketiadaan undang-undang khusus menyebabkan aspek penguatkuasaan sukar dilakukan hingga penjualan vape dilihat berleluasa meskipun ia tidak dihalang dalam kalangan golongan dewasa. Oleh itu, beliau amat berharap agar rang undang-undang baharu berkaitan kawalan pengunaan rokok elektronik atau vape dan shisha dapat dibentang di Parlimen secepat mungkin bagi menangani masalah ini. Sementara menunggu undang-undang baharu diperkenalkan, beliau turut menggesa semua pihak bersama-sama menjalankan tanggungjawab untuk meningkatkan kesedaran mengenai bahaya menghisap vape serta melarang ia diambil di kawasan sekolah.

Kementerian Pendidikan Malaysia (KPM) turut mengeluarkan kenyataan berkaitan dengan isu ini, berdasarkan pemantauan yang dibuat, KPM mendapati jualan bahan-bahan tersebut adalah di luar kawasan sekolah. Oleh itu, pihak-pihak lain juga perlu membantu usaha membanteras penggunaan vape ini. Sementara itu, Pegawai Pendidikan Persatuan Pengguna Pulau Pinang N.V Subbarow mencadangkan supaya mengharamkan penggunaan pelbagai jenis rokok elektronik supaya dapat membantu menangani masalah itu selain tidak meluluskan lesen kedai atau perniagaan yang menjual rokok elektronik. Sekiranya kita tidak bertindak sekarang, kita tidak akan mempunyai belia yang sihat dalam tempoh 10 tahun akan datang. Sekiranya kerajaan terus menangguhkan sebarang tindakan, jumlah pengguna muda rokok elektronik akan meningkat pada masa depan sekali gus akan mendedahkan mereka kepada masalah kesihatan.

Dapatan daripada  Penyelidik Utama National E-Cigarette Survey (NECS) Prof Madya Dr Mohamad Haniki Nik Mohamed dari Universiti Islam Antarabangsa Malaysia (UIAM), nikotin di dalam rokok elektronik cenderung untuk memberi ketenangan dan keseronokan dalam kalangan belia berbanding orang dewasa dan ini boleh menjadi antara sebab ramai pelajar menghisap rokok elektronik. Kajian menunjukkan remaja lebih sensitif terhadap kesan 'baik' rangsangan nikotin seperti keseronokan, mood lebih baik dan ketenangan. Perkara yang amat membimbangkan ialah pendedahan kepada nikotin lebih awal boleh mendorong kepada penyalahgunaan bahan seperti alkohol, kokain dan meth (methamphetamine). Pelajar tidak begitu sedar dengan bahaya rokok elektronik kerana mereka memikirkannya selamat disebabkan tiada kesan tembakau di dalam kandungannya. Rokok elektronik hanya untuk keseronokan. Mereka terdorong untuk menghisap rokok elektronik dan vape apabila melihat rakan-rakan mereka merokok dan memberitahu mereka bahawa ia lebih selamat daripada rokok biasa. Mereka juga mempunyai idea salah bahawa rokok elektronik dan vape tidak mempunyai tembakau di dalamnya.

Dalam pada itu, Setiausaha Kehormat Kumpulan Ibu Bapa Bertindak Untuk Pendidikan (PAGE), Tunku Munawirah Putra pula menyuarakan isu ini boleh ditangani dari rumah dengan penglibatan ibu bapa supaya mereka bertegas dengan anak-anak terutama daripada segi pergaulan. Ibu bapa perlu memastikan dengan siapa anak mereka berkawan dan tahu cara untuk mendidik anak mereka bahawa vape juga sama bahaya seperti merokok. Ibu bapa juga harus menunjukkan teladan yang sebaiknya dan bersifat terbuka serta berpengetahuan untuk mendidik anak-anak.

22 Julai 2019

CORETAN CIKGU ZUL : PERJALANAN HIDUP SEORANG GURU (BIL 1)

Sejak kecil saya memang memasang angan untuk menjadi guru. Saya mempunyai minat untuk mendidik dan mengajar. Semasa di bangku sekolah saya bukanlah pelajar yang pandai tetapi saya sentiasa cemerlang dalam subjek kegemaran saya iaitu Bahasa Melayu (Bahasa Malaysia). Semasa sekolah rendah, saya suka sangat melukis. Lukisan-lukisan saya selalu mendapat markah A dan ditayangkan di papan kenyataan kelas. Saya masih ingat, semasa di Tingkatan Satu, saya menulis sebuah karangan yang bertajuk, Kehidupan di Kampung Lebih Baik daripada Kehidupan di Bandar.Cikgu Demang, Guru Bahasa Melayu kelas saya pada masa itu menjadikan karangan tulisan saya sebagai karangan contoh. Saya berasa amat bangga dan bersemangat untuk belajar. Walau bagaimanapun, kawan-kawan saya menuduh saya meniru karangan daripada buku rujukan di perpustakaan. Saya diam sahaja. Selepas itu, karangan yang saya hasilkan selalu mendapat markah yang tinggi. Saya memang suka menulis dan amat menggemari subjek Bahasa Melayu. 

Pada suatu ketika, saya hampir-hampir berhenti sekolah kerana tidak mampu membayar yuran peperiksaan SRP sebanyak RM15.00. Saya amat bersyukur apabila seorang guru yang berhati mulia, Cikgu Julie telah membantu membayarkan yuran itu untuk saya. Alhamdulillah, saya lulus SRP dan melanjutkan pelajaran ke Tingkatan Empat di SMK Song. Semasa berada di Tingkatan Empat dan Tingkatan Lima, saya mula aktif dalam pelbagai aktiviti bahasa. Saya menjadi juara Pertandingan Menulis Esei dan Syarahan. Saya dan 2 orang rakan saya iaitu Hardy, dan Bidah Lujah telah mewakili SMK Song dalam Pesta Pantun Berita Harian sehingga ke Peringkat Negeri Sarawak. Saya telah dilantik menjadi Pengawas Sekolah pada masa itu atas kepercayaan pihak sekolah. Walau bagaimanapun, saya akui sifat rendah diri amat tebal dalam diri saya kerana saya lahir dalam sebuah keluarga yang miskin tegar. Saya jarang balik ke rumah panjang semasa cuti sekolah kerana tidak mahu menyusahkan ibu bapa saya.Saya akan tinggal di asrama dengan beberapa orang kawan yang senasib. 

Saya amat beruntung kerana mempunyai kawan-kawan yang amat baik dan memahami. Satu peristiwa yang akan saya kenang sehingga kini ialah semasa saya menjadi buruh kasar di Mukah semasa menunggu keputusan SPM diumumkan dengan gaji RM35.00 sehari. Saya dibawa ke Mukah oleh dua orang sepupu saya yang bekerja di sana. Tugas utama saya ialah mengangkut simen kepada mereka yang memasang mozek di lantai atau dinding tandas.Kadang-kadang kepala saya berwarna putih kerana mengangkat bungkusan simen. Saya berkawan rapat dengan anak tauke tempat saya bekerja. (Namanya Acu). Semasa saya bekerja,adakalanya saya cuai, saya gaul simen dengan tangan saya yang tidak dibungkus dengan plastik. Akibatnya, kulit telapak tangan dan kuku saya 'dimakan' simen. Sakitnya amat pedih dan mengambil masa yang lama untuk sembuh. Suatu hari saya terkejut apabila ayah saya datang ke tempat saya bekerja. Dia membawa saya pulang ke rumah panjang. Dia marah kerana saya bekerja. Dia kata, selagi dia mampu menyara keluarga, anak-anak tidak boleh bekerja. Saya akur dan tidak membantah. Ayah saya garang. 

Apabila keputusan SPM diumumkan, saya mendapat Pangkat Satu. Ibu bapa saya berasa amat gembira. Saya meneruskan pengajian di Tingkatan Enam di SMK Kapit. Ketika itu, saya sudah agak matang. Saya mewakili sekolah dalam Pertandingan Pidato Piala Diraja di bawah bimbingan Cikgu Shahran Bin Haris dan Cikgu Mat Yaakob. Saya tulis teks pidato sendiri dan berlatih sendiri. Saya hafal teks pidato saya siang dan malam.Kebolehan saya menghafal itu telah menjadi tabiat saya semasa belajar terutama untuk subjek Sejarah dan Geografi. Apabila masuk di Tingkatan Enam, minat saya beralih kepada subjek Geografi dan Sejarah. Saya selalu mendapat markah yang tinggi dalam kedua-dua subjek itu. Sementara menunggu keputusan STPM diumumkan, saya ditawarkan menjadi Guru Sandaran di SRK Nanga Bangkit selama 3 bulan. Kemudian, saya menjadi guru sandaran di SMK Kapit selama 3 bulan sebelum saya meneruskan pengajian di Maktab Perguruan Batu Lintang, Kuching dalam Pengajian Melayu. 

Saya berasa amat bangga apabila melanjutkan pengajian di MPBL, yalah dengan keadaan ekonomi keluarga yang tidak seberapa, saya perlu melupakan hasrat untuk masuk ke universiti. Bagi saya, impian saya untuk menjadi guru sudah berjaya dalam genggaman. Niat saya cuma satu iaitu membawa keluarga saya keluar dari kepompong kemiskinan dan membantu membiayai persekolahan adik-adik saya yang masih kecil pada ketika itu.Semasa menjadi guru pelatih, saya sentiasa mendapat markah yang tinggi apabila diselia oleh pensyarah. Suatu ketika semasa saya praktikal di SK Tembirat, Kota Samarahan,pensyarah penyelia saya Haji Razali Yu telah mengambil video p&p yang saya kendalikan. Saya berasa amat gembira pada masa itu. Pada tahun 1996, selepas menamatkan pengajian saya telah memulakan tugas sebagai guru di salah sebuah sekolah yang ternama di Sibu. Saya berasa amat teruja. Tanggal 01 Januari 1997, saya telah melaporkan diri di SMK Sacred Heart Sibu sebagai Guru Sandaran Terlatih. Bermulalah kehidupan saya sebagai seorang guru. 

Bersambung ... 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...